ตัวอักษรภาษาญี่ปุ่น

เสียง อะ เสียง อิ เสียง อุ เสียง เอะ เสียง โอะ แถว あ あ い う え お a i u e o แถว か か き く け こ ka ki ku ke ko แถว さ さ し す せ そ sa shi su se so แถว た た ち つ て と ta chi tsu te to แถว な な に ぬ ね の na ni nu ne no แถว は は ひ ふ へ ほ ha hi fu he ho แถว ま ま み む め も ma mi mu me mo แถว や や ゆ よ ya yu yo แถว ら ら り る れ ろ ra ri ru re ro แถว わ わ を wa wo   ん n   แต่จะมีคำพิเศษซึ่งออกเสียงแตกต่างไปจากหลักเกณฑ์ข้างต้น คือ 1) し(shi) ออกเสียงคล้าย "ชิ" 2) ち(chi) ออกเสียงคล้าย "จิ" 3) つ(tsu) ออกเสียงคล้าย "ซึ" 4) ふ(fu) ออกเสียงคล้าย "ฟุ" 5) を(wo) ใช้อักษรโรมาจิ คือ wo แต่ออกเสียงเป็น "โอะ"           นอกจากนี้ แถว ら(ra) ทั้งแถว แม้จะแทนด้วยอักษรโรมาจิ คือ ตัว R แต่จะออกเสียงเป็นตัว L (ล.ลิง) การออกเสียงสั้นและเสียงยาว           ฮิรางานะและโรมาจิ จะออกเสียงเป็นสระเสียงสั้นทั้งหมด โดยมีเสียงสระ 5 เสียง คือ a(อะ) i(อิ) u(อุ) e(เอะ) และ o(โอะ) แต่มีคำยกเว้นที่ออกเสียงสระอึ คือ tsu(ซึ)           การนำฮิรางานะที่เป็นสระเสียงเดียวกันมาเรียงต่อกัน จะเกิดเป็นสระเสียงยาว เช่น - ka(คะ)+a(อะ) จะออกเสียงเป็น kaa(คา) - to(โทะ)+o(โอะ) จะออกเสียงเป็น too(โท)           แต่หากนำสระคนละเสียงมาเรียงต่อกัน จะไม่อ่านให้ควบกัน แต่จะอ่านทีละตัว ดังนี้ ka(คะ)+o(โอะ) จะออกเสียงเป็น kao(คะโอะ) เป็นต้น   a i u e o a aa : อา ai : อะอิ au : อะอุ ae : อะเอะ ao : อะโอะ i ia : อิอะ ii : อี iu : อิอุ ie : อิเอะ io : อิโอะ u ua : อุอะ ui : อุอิ uu : อู ue : อุเอะ uo : อุโอะ e ea : เอะอะ ei : เอ eu : เอะอุ ee : เอ eo : เอะโอะ o oa : โอะอะ oi : โอะอิ ou : โอ oe : โอะเอะ oo : โอ ข้อยกเว้น e(เอะ)+i(อิ) จะออกเสียงเป็น "เอ" o(โอะ)u(อุ) จะออกเสียงเป็น "โอ" เสียงเพี้ยน (youon) 1)？ゃ  ออกเสียงคล้าย "เอียะ" หรือคล้าย "อะ" เช่น きゃ(kya) ออกเสียงคล้าย "เคียะ" ちゃ(cha) ออกเสียงคล้าย "จะ" 2) ？ゅ  ออกเสียงคล้าย "อิว" แต่เป็นเสียงสั้น หรือเสียง "อุ" เช่น きゅ(kyu) จะอ่านคล้าย "คิว" (แต่ออกเสียงสั้น) ちゅ(chu) ออกเสียงคล้าย "จุ" 3)？ょ  ออกเสียงคล้าย "เอียว" แต่เป็นเสียงสั้น หรือออกเสียง "โอะ" เช่น きょ(kyo) จะอ่านคล้าย "เคียว" (แต่ออกเสียงสั้น) ちょ(cho) ออกเสียงคล้าย "โจะ"   เสียง อะ   เสียง อุ   เสียง โอะ แถว ki kya : เคียะ kyu : คิว kyo : เคียว แถว gi gya : เกียะ gyu : กิว gyo : เกียว แถว shi sha : ชะ shu : ชุ sho : โชะ แถว ji ja : จะ ju : จุ jo : โจะ แถว chi cha : จะ chu : จุ cho : โจะ แถว ji ja : จะ ju : จุ jo : โจะ แถว hi hya : เฮียะ hyu : ฮิว hyo : เฮียว แถว bi bya : เบียะ byu : บิว byo : เบียว แถว pi pya : เปียะ pyu : ปิว pyo : เปียว หมายเหตุ 1) อักษรทั้งหมดออกเสียงสั้น 2) ตัวอักษร ji, ju, jo ไม่สามารถแสดงคำอ่านเป็นภาษาไทยได้อย่างถูกต้อง

ฮิรางานะ           ฮิรางานะ (หรือฮิรากานะ) เป็นตัวอักษรสำหรับแสดงภาษาญี่ปุ่น ประกอบด้วยอักษรทั้งสิ้น 46 ตัว โดยแต่ละตัวจะมีเสียงเฉพาะตัว เมื่อนำฮิรางานะมาเรียงต่อกันเป็นคำ ก็จะออกเสียงตามตัวอักษรนั้นๆ เช่น に(ni) + ほ(ho) + ん(n) -- > にほん(nihon) ซึ่งแตกต่างกับอักษรภาษาไทย (ก ข ค ..) หรืออังกฤษ a b c .. ซึ่งมีพยัญชนะและสระ และหากนำมาเรียงต่อกันก็จะได้เป็นคำซึ่งออกเสียงตามวิธีผสมอักษรนั้นๆ   ฮิรางานะมีจำนวนไม่แตกต่างจากอักขระในภาษาไทยและภาษาอังกฤษมากนัก จึงใช้เวลาในการศึกษาจดจำไม่นาน แต่เนื่องจากเป็นอักษรที่ไม่คุ้นเคย ดังนั้น ในตำราเรียนภาษาญี่ปุ่นสำหรับชาวต่างชาติเกือบทั้งหมด จึงเริ่มสอนโดยการแทนฮิรางานะด้วยตัวอักษรด้วยภาษาอังกฤษ (โรมาจิ) หลังจากนั้น จึงจะเริ่มจำฮิรางานะ คาตาคานะ และคันจิ ตามลำดับ เสียงของฮิรางานะ           ฮิรางานะมี 5 เสียง คือ あ=A(อะ) い=I(อิ) う=U(อุ) え=E(เอะ) お=O(โอะ)           และประกอบด้วยแถวที่เป็นต้นเสียง 8 แถว คือ あ=A か=K さ=S た=T な=N は=H ま=M や=Y ら=R わ=W           และประกอบด้วยตัวสะกด 1 ตัว คือ ん=N คำอ่านภาษาไทย           เป็นวิธีการอ่านอักษรโรมาจิเป็นภาษาไทย เพื่อเป็นแนวทางสำหรับผู้ที่เริ่มศึกษาภาษาญี่ปุ่นซึ่งยังไม่คุ้นเคยกับวิธีการออกเสียงในภาษาญี่ปุ่น           แต่เนื่องจากภาษาญี่ปุ่นบางคำ ไม่สามารถอ่านออกเสียงในภาษาไทยได้ชัดเจน ดังนั้น ผู้ที่จะศึกษาจึงควรหาโอกาสฟังภาษาญี่ปุ่นที่ถูกต้อง และฝึกฝนให้มีความคุ้นเคยต่อไป วิธีการอ่านโรมาจิ           เป็นการนำเสียงตามแถว (แนวนอน) มารวมกับเสียงสระ (แนวตั้ง)   เสียง อะ เสียง อิ เสียง อุ เสียง เอะ เสียง โอะ แถว a a : อะ i : อิ u : อุ e : เอะ o : โอะ แถว ka ka : คะ ki : คิ ku : คุ ke : เคะ ko : โคะ แถว sa sa : สะ shi : ชิ su : สุ se : เสะ so : โสะ แถว ta ta : ทะ chi : จิ tsu : ซึ te : เทะ to : โทะ แถว na na : นะ ni : นิ nu : นุ ne : เนะ no : โนะ แถว ha ha : ฮะ hi : ฮิ fu : ฟุ he : เฮะ ho : โฮะ แถว ma ma : มะ mi : มิ mu : มุ me : เมะ mo : โมะ แถว ya ya : ยะ   yu : ยุ   yo : โยะ แถว ra ra : ละ ri : ลิ ru : ลุ re : เละ ro : โละ แถว wa wa : วะ       wo : โอะ   n : ตัวสะกด (ง, น, และ ม) เสียงขุ่น (dakuon)   เสียง อะ เสียง อิ เสียง อุ เสียง เอะ เสียง โอะ แถว ga ga : กะ gi : กิ gu : กุ ge : เกะ go : โกะ แถว za za : ซะ ji : จิ zu : ซุ ze : เซะ zo : โซะ แถว da da : ดะ ji : จิ tzu : ซึ de : เดะ do : โดะ แถว ba ba : บะ bi : บิ bu : บุ be : เบะ bo : โบะ แถว pa pa : ปะ pi : ปิ pu : ปุ pe : เปะ po : โปะ หมายเหตุ ตัวอักษร ji และ tzu ไม่สามารถแสดงคำอ่านเป็นภาษาไทยได้อย่างถูกต้อง ภาษาญี่ปุนแปลไทย"โดเรม่อน" http://www.youtube.com/watch?v=HaD3u0kzcEo